رستم نه، بگو سیاوش...

  17 دی سالروز درگذشت «غلامرضا تختی» جهان پهلوان محبوب ایرانیان است. به همین مناسبت در «خبرنگاران صلح» بخوانید:

     بغض تختی (مزدک علی نظری)

     مرتضی احمدی: دیگر مثل تختی ندیدم

     گفت‌وگویی با فرزند جهان‌پهلوان تختی

 این خبر هم دیگر آخرش بود: آواز ترک اعتیاد با آوازخوان مستعار!

 عشق من! دست هایم غرق خون، اما پر از جواهر است. یادت هست آن ظهر عرق ریز شهریور شیراز را که در بیابان های «کریم آباد»، قرار شد من فیوز انفجار را بزنم؟

 دیروز، امروز، فردا...

 این هم نتیجهء نظرسنجی وبلاگ که در مورد «مسعود ده نمکی» و چرایی مطرح شدن اش در جامعه ما بود. پرسیده بودیم که: به نظر شما کدام عامل در ساختن چهره امروز ده نمکی بیشتر موثر بوده است؟

برای شروع، گزینهء «هیچکدام» را گذاشتیم تا کار موافقان ایشان آسان تر باشد. اما گویا دوستان آقای فیلمساز دلشان نمی آمد از قابلیت ها و نقش پر رنگ خود او بگذرند؛ بنابراین بیشتر به گزینهء آخر «خودِ (...)» رای دادند! توضیح اینکه بعضی از دوستان از بنده خواستند واژهء نسبت داده شده به او را حذف کنم، والا موضع من همان است که قبلاً در پست مستقلی درباره اش نوشتم!

اما سه گزینه دیگر عبارت بودند از: «حمایت دولت احمدی نژاد»، «بی فرهنگی و سطح سواد مردم» و «نادانی ما روزنامه نگاران» (درباره این آخری، به پست های ابتدایی همین بلاگ مراجعه کنید).

این نظرسنجی حدود 2 ماه روی بلاگ قرار داشت و مجموعاً 225 رای داده شد. در این رای گیری، هر کاربر تنها قادر به دادن یک رای بود.

نتیجهء نهایی را در تصویر بالا مشاهده می کنید. برای محکم کاری(!) اینجا هم تکرار می کنیم:

1) هیچکدام: 14 رای، 2/6 %

2) حمایت دولت احمدی نژاد: 50 رای، 2/22 %

3) بی فرهنگی و سطح سواد مردم: 129 رای، 3/57 %

4) نادانی ما روزنامه نگاران: 11 رای، 8/4 %

5) خودش: 21 رای، 3/9 %

به این ترتیب - همانطور که انتظار می رفت- خوانندگان بلاگ و رای دهندگان، با قاطعیت، نقش مردم و بی توجهی آن ها به مسئله مهمی مثل این مورد را موثر دانسته اند...

 و حالا یک نظرسنجی دیگر

از چه چیز فیلم «اخراجی ها» بیشتر بدتان آمد؟ این سوال نظرسنجی تازه وبلاگ «دیوانهء خدا» است. لطفاً اگر مورد دیگر هم به نظرتان رسید بگویید تا به گزینه ها اضافه کنیم. امیدوارم باز هم در این رای گیری مشارکت کنید. فدا

  توجه، توجه!
کسی «کامبیز جهانگیری» رو می شناسه؟ هم سن و سال منه؛ 30 و این ها! تئاتر می خوند انگار و عکاسی می کرد، شاید هم برعکس. آخه من فقط 3 بار توی زندگیم دیدمش. اما یکی از تاثیرگذارترین و بهترین دوستان عمرم بوده. درباره اش مفصل می نویسم. اما امیدوارم تا اون وقت یکی پیداش کرده باشه برام...

 این آگهی کنار صفحه هم دیده می شه. جون بچه تون اگر خبری ازش دارید، مزدک را از نگرانی برهانید. فدا

جنگی اینجا، در درون من/

صلحی آنجا، بر لبان تو/

تو نجنگیده پیروز می شوی/

من تو را ندیده عاشق می شوم/

چه رسوایی شیرینی/ چشم انتظار من و توست...