| تبليغات | X |
|
ناگفتههای مزدک علی نظری
|
ناامیدم کردید. یعنی جواب سوالی که در پست قبلی پرسیدم اینقدر سخت بود؟ واقعاً که...
یکم آن دوگولههای محترم را بجنبانید برادران! یادتان رفته ما نسبت به کی ارادت ویژه داشتیم؟ آ باریکالله!
حالا تا حال میکنید و کرکر به این کشف بزرگتان میخندید، این مطلب جدید را هم داشته باشید. این یادداشت در شمارهی اخیر «نسیم هراز» چاپ شده؛ اما حقیقتش یک آدم بیکار درش دست برده و جاهای حساسش را قیچی کرده. خصوصاً آن خط آخرش را که انگار به نظر طرف با یک جک معروفی تشابه داشته است!
+ پدیدهی ژوله و نوشتههای همیشه جنجالیاش
افزوده: این دو خبر را هم بخوانید که هم جالبند و هم در ارتباط با هم و هم در ارتباط با دغدغه های همیشگی من و شما:
+ نشریهی سینما تعطیل شد؛ چرا؟ (روی جلد آخرین شماره را ببینید تا بفهمید)
+ رکوردشکنی اخراجیها بس است، بگذارید بچهها درس بخوانند (بازم میگی نواره؟!)
